Najnowsza powieść Łukasza Barysa opowiada o młodych ludziach, którzy próbują odnaleźć swoje miejsce w dorosłym życiu, ale są mocno uwikłani w rodzinę, pochodzenie i przeszłość. • Głównym jej bohaterem jest Kamil Kotowicz – młody poeta po studiach polonistycznych, który po nieudanym związku i rozczarowaniu życiem w Łodzi wraca do rodziców z Janowic. Podejmuje pracę jako nauczyciel polskiego w miejscowej szkole, do której nadal uczęszcza jego siostra Karo. Dla dziewczyny to naprawdę mało komfortowa sytuacja. Powrót Kamila do domu nie jest jednak triumfalnym powrotem „do korzeni”. Chłopak czuje się raczej jak ktoś, komu nie udało się osiągnąć tego, czego oczekiwał od dorosłości. Jego historia jest jednak tylko jednym kawałkiem układanki. Bohaterów jest w niej wielu i każdy z nich opisuje pewne zdarzenia rodzinne z własnej perspektywy. Każdy ma też własne problemy, tajemnice oraz skrywane żale. • Intrygujący jest także sam tytuł książki. Z jednej strony nawiązuje on do koni, które pojawiają w związku z obrazem należącym do dziadka Kamila, namalowanym przez jego nieżyjącego przyjaciela Tadka. Z drugiej zaś mają tu znaczenie również symboliczne. Można je odczytywać jako symbol wolności, niezależności i życia poza narzuconymi schematami. • Łukasz Barys po raz kolejny swą powieścią udowadnia, że jako pisarz jest czegoś naprawdę wart na naszym rynku wydawniczym. Pomimo młodego wieku jego powieści są bardzo dojrzałe, przemyślane i literacko napisane. Uważam go za bardzo dobrze zapowiadającego się literata, który może bardzo wiele osiągnąć. W swych historiach nie serwuje czytelnikom bylejakości. Polecam zajrzeć miedzy strony książek Barysa.