• Waldemara Krzystka zapewne wszyscy znają z jego wcześniejszych filmów 80 milionów oraz nagrodzonej Złotymi Lwami Małej Moskwy. Fotograf natomiast to polski thriller, niezwykle mroczny oraz obfitujący w zaskakujące zwroty akcji. Jego akcja rozgrywa się w Moskwie, którą terroryzuje seryjny morderca o przydomku „Fotograf”. Dlaczego zyskał taką właśnie ksywę? Jego znakiem char­akte­ryst­yczn­ym bowiem są pozostawiane przy ciałach ofiar char­akte­ryst­yczn­e kartoniki z numerami, z reguły stosowane przez ekipy śledcze podczas fotografowania miejsc zbrodni. Wszelkie tropy wskazują na to, iż morderca znajduje się gdzieś na terenie Polski i mają związek z serią dramatycznych wydarzeń sprzed lat. Rosyjscy dochodzeniowcy wyruszają więc do sąsiedniego kraju, gdzie podejmują współpracę z polskim policjantem. Do całej ekipy należy również policjantka Natasza, która jako jedyna rozmawiała z „Fotografem” i zdołała przeżyć. Jest więc jedyną osobą, która ma szansę go rozpoznać…
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo