• Javier Mallarino to rysownik, którego satyry zdobią gazety od kilkudziesięciu lat. Właśnie spodziewa się dużego benefisu, będącego nadarzającą się okazją do spojrzenia na swoje dotychczasowe życie i zrewidowania jego priorytetów. Poznajemy bohatera o niezwykle krytycznym oku, który staje się sumieniem swego narodu. Jako wnikliwy obserwator współczesności Ameryki Łacińskiej za pomocą kreski i ołówka, komentuje bieżące wydarzenia dostrzegając ich miałkość, aksjologiczne bankructwo, czy niskie pobudki, którym ulegają politycy. Moralne wątpliwości i dwuznaczne motywacje są nastrojami na trwałe wpisanymi w jego pracę. Javier Mollarino próbuje jakoś prze­wart­ości­ować­ swoje życie wobec zdarzenia z dalekiej przeszłości, które nagle wraca po latach. Czy jedna sytuacja z przeszłości zmieni jego pogląd na swoje rzemiosło? Powieść Vásqueza rozgrywa się we współczesnej Bogocie i opowiada o sile mediów, jej zasięgu i konsekwencjach. Ale również o zawiedzionych nadziejach, skomplikowanych uczuciach, granicach własnej niezależności.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo