• Labirynt to książka z półki takich, które trudno nie zdradzić recenzją. Powodem jest choćby zakończenie Kabalisty i Ci co przeczytali poprzedni odcinek z udziałem • Gerarda będą ciekawi czy Mróz pociągnął temat z nowym bohaterem czy jednak nie... Labirynt zaczyna się bowiem morderstwem młodego człowieka w ośrodku szkoleniowym w Krynicy Morskiej. W tym samym ośrodku przebywa więcej osób powiązanych z tym wydarzeniem, które niczym u Agathy Christie osadzone w jednym obiekcie przy jednym zabójstwie dochodzą śledztwa. Tutaj scenariusz ciekawie odtworzony wg starych kryminałów z udziałem Panny Marple lub detektywa Poirot. Jednak skakanie pomiędzy 2006 i 2026 rokiem miesza czytelnikowi równo. Tytułowy labirynt tak naprawdę to krwawy Big Brother i tutaj mam wrażenie jakby ta część nie pasowała do pierwszej. Dziwnie to odebrałem i przy zagmatwanym rozwiązaniu i przeambitnej argumentacji, jaką kierowali się zabójcy to końcówka wypadła co najmniej średnio. Czy Labirynt to udana kontynuacja Kabalisty? I tak i nie. Przeczytaj a dowiesz się czemu..
  • Nie da się tego czytać. Mróz jak dla mnie skończył się 2 lata temu.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo