• Trochę dziwna książka, ale ja się nie znam na literaturze fińskiej.
  • Książka wciągnęła mnie właśnie przez tę swoją nietuzinkowość. Na pewno nie jest z rodzaju tych tzw kasowych. To nie osławiona wszem i wobec litertura szwedzka tak ostatnio popularna. Historia dzieje się w bardzo trudnych warunkach tak dziejowych jak i geograficznych, i trudno żeby wymagać tu jakiś pięknych obrazów czy słownictwa, takie właśnie jest na miejscu. Ludzie muszą przetrwać, czasem kosztem wielu wyrzeczeń, ale i wtedy jest potrzeba bliskości i czułości.A słownictwo ? Cóż podobnie : dziwne by było gdyby ci ludzie , w takich warunkach rozmawiali językiem literackim, pełnym wymyślnych zwrotów, to dopiero byłby fałsz! W opisywanych zdarzeniach notabene prawdziwych wyłapałam jedno ciekawe wg mnie zachowanie, otóż jakże często bohaterka i chyba nie tylko ona, kieruje się instynktownie węchem! Obwąchuje swojego partnera, i właśnie ten zapach często ją podnieca, a jest to jego przecież naturalna woń. Wyczuwa zapach brzemiennych kobiet i na podstawie jego diagnozuje. Mało jest na rynku literatury fińskiej, a i ta może nie do końca spełnia nasze wymagania, ale wydaje mi się,że warto sięgnąć, poznać, oswoić.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo