Zwolnij, Palomino!

Autor:
Michaël Escoffier
Ilustracje:
Matthieu Maudet
Tłumacz:
Paweł Łapiński
Wydawca:
Wydawnictwo Dwie Siostry (2026)
ISBN:
978-83-8150-792-9
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna w Kórniku - Księgozbiór

Palomino uwielbia Scarlett - dziewczynkę, z którą niedawno się zaprzyjaźnił. Uwielbia też ścigać się ze swoim kumplem Kolorado. Właśnie zostawił go w tyle i pędzi na złamanie karku do mety. Na pewno wygra! A raczej wygrają: on i Scarlett, która siedzi na jego grzbiecie. Ale zaraz: gdzie ona jest? Czyżby Palomino zgubił ją gdzieś po drodze? Dowcipna seria o przygodach niesfornego kucyka mówi o sytuacjach, w których odnajdzie się każdy przedszkolak – na przykład o tym, że spontaniczna zabawa jest świetna, ale czasem warto zwolnić i chwilę się zastanowić. Polecamy także pozostałe tomy: „Palomino” i „Sto lat, Palomino!”. [Powyższy opis pochodzi od wydawcy].
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo