Nie jestem dinozaurem

Autor:
Anna Sobich-Kamińska
Ilustracje:
Kasia Nowowiejska
Wydawcy:
Grupa Wydawnicza Foksal
Wilga
Wydane w seriach:
Młodzi przyrodnicy
ISBN:
978-83-8425-269-7
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
proza
publikacje popularnonaukowe
Źródło opisu: Gminna Biblioteka Publiczna w Zdziechowie - Katalog księgozbioru

Fantastyczne połączenie humoru, nauki i interaktywnych elementów, które zachęcają do poznawania świata. „Nie jestem dinozaurem” to dowcipna, a jednocześnie bardzo edukacyjna książka przyrodnicza dla przedszkolaków, która w wyjątkowy sposób pokazuje, że świat zwierząt jest o wiele bardziej różnorodny, niż mogłoby się wydawać. Punkt wyjścia jest prosty: każde zwierzę przedstawia się przez to, czym NIE jest. Dzięki temu maluchy uczą się myślenia kategoriami porównań, różnic i cech charakterystycznych – a to ogromnie wspiera ich rozwój poznawczy. Tym razem bohaterem jest pteranodon, fascynujące prehistoryczne stworzenie, które żyło w czasach dinozaurów, ale… samo dinozaurem nie było! Książka w zabawny sposób rozprawia się z częstym dziecięcym nieporozumieniem, tłumacząc, kim był pteranodon, jak wyglądał, jak latał i co go wyróżniało. Rozkładane okienka skrywają ciekawostki, szczegóły budowy i zabawne fakty, dzięki którym maluch może odkrywać informacje krok po kroku. Ilustracje przyciągają wzrok, a krótki, dynamiczny tekst sprawia, że książkę świetnie się czyta wspólnie – ale dziecko może też samo wracać do ulubionych stron. To idealna pozycja dla małych miłośników dinozaurów i prehistorii, która w przystępny sposób uczy, bawi i porządkuje wiedzę. [nota wydawcy].
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo