Hejterka:

historia pewnej nienawiści

Inne tytuły:
powieść
Autor:
Natasza Socha
Wydawca:
Wydawnictwo Zwierciadło (2026)
ISBN:
978-83-8132-739-8
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Juliana Ursyna Niemcewicza w Dzielnicy Ursynów m. st. Warszawy - Katalog księgozbioru
5.0

Dla nastoletniej Heleny rysowanie jest całym światem. Kocha cienie, tła i detale, a wolny czas spędza głównie na szkicowaniu. Obserwuje bacznie otoczenie i przenosi obrazy na kartkę, czasem publikuje swoje prace na Instagramie. W szkole trzyma się na uboczu. Woli spędzać czas sama niż bawić się na imprezach, na których czuje się nieswojo. Nie do końca rozumie rówieśników i przez to często wybiera samotność, skupiając się na tym, co kocha najbardziej. Przyjaźni się z Anką, która nie dzieli się z nią swoimi sekretami – jej rodzice są po rozwodzie i nie poświęcają córce wystarczającej uwagi, z czym dziewczyna nie potrafi się pogodzić. Pewnego dnia Helena odkrywa, że ktoś pod jednym z udostępnionych przez nią zdjęć zamieścił obraźliwy komentarz. Otaczająca ją rzeczywistość w jednej chwili traci barwy, nagle zaczynają dominować odcienie szarości. Koleżanka radzi jej, by się nie przejmowała i nie brała tego do siebie, ona jednak nie może przestać o tym rozmyślać. Nastolatka nie przypuszcza, że to dopiero początek, a spirala powoli się nakręca. Kto stoi za złośliwymi plotkami i wpisami w sieci? Do czego jest w stanie posunąć się osoba, która z niewiadomych przyczyn obrała sobie Helenę za cel? Czy na pewno hejterzy są bezkarni? A przede wszystkim – dlaczego ktoś to robi? Czasami wystarczy jedna iskra, by rozpalić płomień nienawiści… Tę książkę powinien przeczytać każdy rodzic.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • O kurczę, brzmi jak coś, co mogłabym przeczytać w jeden wieczór – Helena brzmi jak postaci, z którymi od razu się utożsamiam, zwłaszcza z tym jej wycofaniem i miłością do szczegółów. A tak przy okazji, ostatnio wpadłam na coś zupełnie innego tonyspins casino – ale może cię to zaciekawi jak już skończysz tę książkę. Fajnie, że ktoś wreszcie pisze o takiej cichej, wrażliwej bohaterce, a nie o kolejnej imprezowej królowej.
  • "Hejterka" to poruszająca, przejmująca, emocjonująca i chwytająca za serce powieść o relacjach rówieśniczych, samotności, odrzuceniu, hejcie, złości, zazdrości i nienawiści. To historia o tym, jak łatwo zranić drugiego człowieka i jak trudno potem poskładać to, co zostało zniszczone. Ta historia pokazuje też, jaką ogromną siłę ma internet. Ta książka jest bardzo życiowa, bo w obecnych czasach hejtu jest coraz więcej. Zakończenie było dla mnie niespodziewane i przykre, że musiało do tego dojść. Cała książka jest bardzo bolesna i czytając niejednokrotnie miałam łzy w oczach. Jest to bardzo wartościowa powieść i każdy powinien ją przeczytać. Skłania do przemyśleń i refleksji. Bardzo polecam.🥰
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo