Wyspa Pingwinów

Autor:
Anatole France (1844-1924)
Tłumacz:
Ludwik Bruner (1871-1913)
Wydawcy:
Spółdzielnia Wydawnicza Książka (1987)
Książka i Wiedza (1952-1987)
Czytelnik (1956-1965)
Spółdzielnia Wydawniczo-Handlowa Książka i Wiedza
ISBN:
83-05-11710-3
Autotagi:
druk
powieści
3.0
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Coś dla wielbicieli "historical fiction". Dziwaczne dzieło. Prawie ślepy mnich chrzci pingwiny, które potem otrzymują cechy ludzkie pozostając nadal w swojej ptasiej postaci. A dalej poznajemy całą historię ich długiej cywilizacji (przypominającą z zamierzeniu dzieje Francji). Jeśli potraktować to jako dzieło z gatunku fantastyki, to nawet nieźle wyszło. Da się jakoś sprawnie przeczytać. Jednak jako książka historyczna - tylko znawcy historii Francji będą mogli się tu doszukać jakichś analogii do rzeczywistości. Dla pozostałych - może znużyć. Plusem tej książki jest, jak dla mnie, jej dosyć lekki język, wartka akcja i trochę humorystycznych sytuacji.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo