Komisarz:

pomiędzy niebem a piekłem

Autorzy:
Wojciech Sumliński
Jacek Wrona
Joanna Wrona
Wydawca:
Wojciech Sumliński Reporter (2018)
ISBN:
978-83-951815-1-1
Autotagi:
druk
elementy biograficzne
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
sprawozdania
4.3 (4 głosy)

Niezwykła historia komisarza Jacka Wrony pokazuje, jak trudno ścigając zło nie stać się tym, co się ściga. Pokazuje zarazem, jak niewiele rzeczy na tym świecie jesteśmy w stanie przewidzieć. Czy twardy policjant mógł przewidzieć, że największa tragedia jego życia stanie się jego największym błogosławieństwem? Czy mógł przewidzieć, że przesądzona przez lekarzy śmierć, a następnie cudowne, z punktu widzenia medycyny niewytłumaczalne, ocalenie jego córki, Glorii Marii, nie tylko odmieni jego życie, ale też stanie się uznanym przez Watykan, wybranym z sześciu tysięcy przypadków, dowodem na świętość Papieża Jana Pawła II?
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Kolejna świetna książka autora. Tym razem to raczej wspomnienia charakternego policjanta niż (dominujące w poprzednich częściach) studium układów politycznych. W pierwszej części główny bohater bardzo obrazowo wspomina swoją pracę w policji, w drugiej wraca do budującej historii wyzdrowienia najmłodszej córki, której zgon wróżono już w drugiej dobie życia, a która (wg niego dzięki wstawiennictwu Jana Pawła II) żyje do dziś. Polecam.
  • Ogólnie średnio. Trochę ciekawych historii, ale chciałoby się więcej. Jak zwykle u autora dużo powtórzeń, ale jedno z nich budzi poważne wątpliwości o wiarygodność. Mianowicie opowieść o przebytym szkoleniu przez komisarza i jego wrażeniach z tego wydarzenia niemal identyczna do tej z książki "Oficer", której bohaterem jest p. Budzyński. Coś tu jest nie tak.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo