Wanda Chotomska:

nie mam nic do ukrycia

Wywiad:
Barbara Gawryluk
Wanda Chotomska (1929-2017)
Autorzy:
Barbara Gawryluk
Wanda Chotomska (1929-2017)
Wydawca:
Wydawnictwo Marginesy (2016)
Wydane w seriach:
Muzeum Książki Dziecięcej Poleca
ISBN:
978-83-65586-33-9, 978-83-65586-66-7
Autotagi:
autobiografie
druk
historia
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
sprawozdania
5.0

Pierwsza biografia jednej z najbardziej znanych polskich pisarek, autorki ponad dwustu wierszy i opowiadań dla dzieci i młodzieży, audycji radiowych i telewizyjnych, twórczyni przebojów m.in. zespołu Gawęda. Podziwiali ją wszyscy, którzy się z nią zetknęli. Wciąż jest wulkanem energii. Zawsze elegancka, świetnie uczesana, ubrana, z perfekcyjnym makijażem i gustownie dobraną biżuterią. Zgrabna, szczupła i w doskonałej formie, nieustannie zawstydza niewyczerpaną energią młodszych kolegów marzących po pracowitych dniach o odpoczynku. Barbara Gawryluk, dziennikarka radiowa związana z Radiem Kraków stworzyła żywy i fascynujący portret nie tylko powszechnie znanej twórczyni kultowej dobranocki "Jacek i Agatka", ale też opisała jej dramatyczne losy wojenne, czasy od lat pięćdziesiątych, gdy debiutowała w "Świecie Młodych", przez rozwój kariery w dobie PRL-u, jej liczne podróże - do Stanów Zjednoczonych, Chin, Australii, Meksyku, Indii - aż po współczesność. Nie bała się pytać o tematy trudne, często bolesne.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Barbara Gawryluk wielokrotnie przeprowadzała wywiady z Wandą Chotomską. Podczas intensywnej pracy nad książką znajomość zawodowa zamieniła się w przyjaźń. Efektem wspólnej pracy jest niezwykle ciekawa książka o Wandzie Chotomskiej, jej rodzinie, przyjaciołach, a przede wszystkim o jej bogatej twórczości. Z kart tej bardziej wspominkowej biografii wyłania się tytan pracy – kobieta zawsze zajęta, niepoddająca się w obliczu trudności czy wręcz klęsk, pełna werwy i humoru, ale też niemająca czasu dla swoich najbliższych. O rodzinie zresztą poetka mówi najmniej. Szczęśliwe dzieciństwo trwało niecałe dziesięć lat – skończyło się z wybuchem wojny. Ale dopóki żyła mama (zmarła latem 1945 roku) rodzina dzielnie trzymała się razem, później każdy poszedł w swoją stronę – ojciec powtórnie ożenił się z kobietą nielubianą przez córki, a Wanda i jej siostra Teresa zajęły się każda swoją karierą zawodową. • Książka bogato ilustrowana jest zdjęciami autorki, jej rodziny, przyjaciół, a także reprodukcjami rękopisów, maszynopisów, archiwalnych numerów Świata Młodych, Świerszczyka, Misia, Płomyczka i Płomyka. Książka niezwykle interesująca i pięknie wydana. Przeczytałam z wielką przyjemnością i każdemu polecam, szczególnie tym, którzy wychowali się na wierszykach Wandy Chotomskiej.
    +2 trafna
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Katarynka
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo