O nieśmiertelności duszy

Tytuł oryginalny:
Tractatus de immortalitate animae
Autor:
Pietro Pomponazzi (1462-1525)
Opracowanie:
Jan Szczucki
Lech Szczucki (1933-2019)
Wydawca:
Państ. Wydaw. Naukowe (1980)
Wydane w seriach:
Biblioteka Klasyków Filozofii
ISBN:
83-01-02165-9
Autotagi:
druk
historia
książki
publikacje naukowe
5.0
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • "O nieśmiertelności duszy" • Autor: Pietro Pomponazzi, Moja ocena: 10/10 • "O nieś­mier­teln­ości­ duszy" to wyjątkowy traktat filozoficzny, podejmujący odwieczny i niezmiennie aktualny temat – naturę i los duszy. Pomponazzi, jako renesansowy myśliciel, kreśli swoje rozważania w formie intelektualnej polemiki, w której analizuje różne filozoficzne spojrzenia, nie udzielając jednak jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o nieśmiertelność duszy. Autor głęboko sięga po klasyków: przedstawia stanowiska Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu, zbaczając również ku myśli Platona i Sokratesa. Dzięki temu czytelnik może zobaczyć, jak ewoluowały poglądy na temat duszy w kulturze zachodniej. • Styl Pomponazziego jest klarowny, a język stosunkowo przystępny, co ułatwia czytanie nawet skomplikowanych wywodów filozoficznych. Traktat jest uporządkowany i zwięzły, dzięki czemu nie przytłacza, a jednocześnie pozostawia wiele przestrzeni na refleksję. • Dzieło polecam zwłaszcza osobom zainteresowanym filozofią i metafizyką – tym, którzy pragną zgłębić wieloaspektową dyskusję na temat nieś­mier­teln­ości­ duszy i zrozumieć, jak ten temat był analizowany przez jedne z najtęższych umysłów w historii myśli europejskiej. To piękna, głęboka lektura, skłaniająca do namysłu nad istotą człowieczeństwa.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo