• "O nieśmiertelności duszy" • Autor: Pietro Pomponazzi, Moja ocena: 10/10 • "O nieś­mier­teln­ości­ duszy" to wyjątkowy traktat filozoficzny, podejmujący odwieczny i niezmiennie aktualny temat – naturę i los duszy. Pomponazzi, jako renesansowy myśliciel, kreśli swoje rozważania w formie intelektualnej polemiki, w której analizuje różne filozoficzne spojrzenia, nie udzielając jednak jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o nieśmiertelność duszy. Autor głęboko sięga po klasyków: przedstawia stanowiska Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu, zbaczając również ku myśli Platona i Sokratesa. Dzięki temu czytelnik może zobaczyć, jak ewoluowały poglądy na temat duszy w kulturze zachodniej. • Styl Pomponazziego jest klarowny, a język stosunkowo przystępny, co ułatwia czytanie nawet skomplikowanych wywodów filozoficznych. Traktat jest uporządkowany i zwięzły, dzięki czemu nie przytłacza, a jednocześnie pozostawia wiele przestrzeni na refleksję. • Dzieło polecam zwłaszcza osobom zainteresowanym filozofią i metafizyką – tym, którzy pragną zgłębić wieloaspektową dyskusję na temat nieś­mier­teln­ości­ duszy i zrozumieć, jak ten temat był analizowany przez jedne z najtęższych umysłów w historii myśli europejskiej. To piękna, głęboka lektura, skłaniająca do namysłu nad istotą człowieczeństwa.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo