Wyrwani z zapomnienia: Żołnierze ze Starego Bierunia polegli w mundurach niemieckich w drugiej wojnie światowej 1939-1945

Autor:
Henryk Ganobis
Przy współpracy:
Miś Janusz
Roman Golus
Redakcja:
Alojzy Lysko (1942-2026)
Wydawca:
Stowarzyszenie Rozwoju Zawodowego Śląska i Małopolski (2026)
ISBN:
978-83-978935-1-1
Autotagi:
biografie
druk
książki
publikacje popularnonaukowe
Źródło opisu: Gminna Biblioteka Publiczna w Chełmie Śląskim - Katalog księgozbioru

Wszelkie wojny w okrutny sposób przerywają rodzinne szczęście, plany i marzenia. Powstało już bardzo wiele dzieł literackich i pu­ blikacji, które o tym mówią. Wydaje się, że powiedziano już na ten temat wszystko, ale w dzisiejszych czasach, gdy za naszą wschodnią granicą toczy się wojna i gdy na świecie narastają napięcia, nadal należy o tym mówić głośno i wyraźnie. Książka Henryka Ganobisa to upamiętnienie losów 175 młodych mężczyzn pochodzących z Bierunia, których marzenia o przyszłości, życiu rodzinnym lub własnym gospodarstwie przerwało powołanie do niemieckiej armii. Stary Bieruń, który w 1922 r. został wraz z czę­ścią Górnego Śląska przyłączony do odrodzonej Rzeczpospolitej, po wybuchu II wojny światowej znalazł się znowu pod okupacją i administracją niemiecką. Mężczyźni w wieku poborowym byli powoływani do służby w Wehrmachcie i często trafiali na front wschodni, gdzie toczyły się okrutne walki. Wielu nie powróciło już do domów. Inni (których wspomnienia także zawiera ta książka) wrócili okaleczeni fizycznie i psychicznie, a po zakończeniu II wojny światowej musieli znosić szykany związane z ich służbą w wojsku niemieckim. Nie chcę pisać, że są to życiorysy żołnierzy, bo żołnierzami stali się nie z wła­snego wyboru. Przede wszystkim byli ludźmi, którzy tutaj, w Starym Bieruniu, mieli swoje domy, rodziny i plany na przyszłość Plany, których nie było dane im zrealizować Od nas, współczesnych pokoleń, należy im się pamięć Tę pamięć przywrócił swoją publi­kacją Henryk Ganobis, który przez 7 lat wytrwale zbierał materiały i przeszukiwał źródła, by pozyskany w ten sposób materiał zawrzeć w książce, którą trzymacie Państwo w ręku. Mam wielki podziw dla Autora, który wykonał tę pracę nie z obowiązku zawodowego, lecz z potrzeby serca. W dniu 4 września 2026 r. z radością wręczyłem Panu Henrykowi Ganobisowi tytuł Honorowego Obywatela Miasta Bierunia. Mimo że od lat jest on mieszkańcem sąsiedniego Chełmu Śląskiego, sercem jest związany z Bieruniem. Tu ma swoje korzenie i tutaj ognisku­ ją się jego zainteresowania badawcze i historyczne. Zarówno wszystkie jego dotychczasowe publikacje, jak i ta najnowsza potwierdzają, że tytuł Honorowego Obywatela trafił do oso­ by godnej tego miana. [Sebastian Macioł, Burmistrz Miasta Bierunia]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo