Numer 0:

temat na pierwszą stronę

Tytuł oryginalny:
Numero zero
Autor:
Umberto Eco (1932-2016)
Tłumacz:
Krzysztof Żaboklicki
Wydawca:
Oficyna Literacka Noir sur Blanc (2026)
ISBN:
978-83-8403-151-3
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Fake newsy, teorie spiskowe i manipulacja faktami – to wszystko znajdziecie w ostatniej powieści Umberta Eco. „Numer 0” jest bezwzględną satyrą na współczesne media, zamkniętą w formule thrillera politycznego z elementami romansu i gorzkiej groteski. Choć akcja osadzona jest w realiach prasy analogowej lat 90., autor kreśli niepokojąco trafną, wręcz proroczą wizję świata, w którym prawda stała się towarem, a wolne media – iluzją. Colonna, życiowy rozbitek i ghostwriter, otrzymuje propozycję nie do odrzucenia. Przez rok ma obserwować narodziny nowego dziennika, a następnie opisać ten proces w książce, która z góry jest skazana na sukces. Sęk w tym, że gazeta – rzekomo stworzona po to, by „mówić prawdę o wszystkim” – to od początku do końca blef i narzędzie szantażu politycznego. W prowizorycznej redakcji Colonna trafia na Braggadocio – dziennikarza śledczego owładniętego obsesją dochodzenia do prawdy. Rekonstruuje on alternatywną historię powojennych Włoch, łącząc w jedną logiczną całość najmroczniejsze sekrety państwa: od rzekomego ocalenia Mussoliniego, przez tajemniczą śmierć Jana Pawła I, aż po zakulisowe działania loży P2, CIA i mafii. Dla Colonny to tylko groteskowy teatr i medialna kreacja. Do czasu, gdy Braggadocio zostaje zamordowany, redaktor naczelny gazety znika bez śladu, a z mieszkania Colonny w nocy giną bezcenne dyskietki. Czy w świecie, gdzie każdą „prawdę” można sfabrykować, najniebezpieczniejsza okaże się ta, która przypadkiem ma w sobie ziarno prawdy?
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo