Wiosna w Dolinie Tumilu:

czytanka

Autor:
Ewa Dahlig-Turek
Ilustracje:
Marta Dahlig-Orłowska
Wydawca:
Tumilu (2026)
Wydane w seriach:
Rok w Dolinie Tumilu
ISBN:
978-83-971102-5-0
Autotagi:
beletrystyka
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Książnica Płocka - Katalog zbiorów

Nadeszła wiosna! W Dolinie Tumilu wreszcie można sadzić kwiatki, jeździć na rowerze i szykować się na wielki piknik. Tylko dlaczego trzeba sprzątać, skoro nabałaganił ktoś inny? Po co dbać o swoje rzeczy, jeśli można kupić nowe? I dlaczego słodyczy nie można jeść cały dzień? Ktoś spędzi za dużo czasu z tabletem, ktoś zniechęci się przy pierwszej porażce, ktoś będzie popychać innych „dla żartu. Dzieci nauczą się dbać o swoje otoczenie, ciało i emocje. Odkryją też, że wiosna najpiękniej rozkwita, gdy dzielimy się tym, co mamy!
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo