Żegnaj, sikorko!

Autor:
Astrid Despordes
Wydawca:
Wydawnictwo Entliczek (2026)
ISBN:
978-83-63156-99-2
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Co się dzieje, gdy odchodzi ktoś, kogo kochamy? "Żegnaj, sikorko!" to najnowszy tytuł z uwielbianej przez dzieci i rodziców serii o uczuciach pt. Miłość autorstwa Astrid Desbordes i Pauline Martin. Autorki z niezwykłą delikatnością, posługując się metaforą pór roku oswajają uniwersalny temat straty, żałoby i przemijania. Mały Archibald każdego ranka wypatruje w ogrodzie swojej przyjaciółki sikorki. Kiedy pewnego dnia ptaszek nie wraca, mama pomaga Archibaldowi zrozumieć najtrudniejszą prawdę: choć jego sikorki już nie ma, pamięć o niej na zawsze pozostanie w jego sercu. Mądra poetycka opowieść, która pomaga dziecku przejść przez trudny czas pożegnania z ukochanym zwierzątkiem lub bliską osobą.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo