Najpiękniejsza para roku:

bajka o dezinformacji (i nie tylko)

Autor:
Agnieszka Tyszka
Ilustracje:
Elżbieta Wasiuczyńska
Wydawca:
Wydawnictwo Bajka (2026)
ISBN:
978-83-67697-29-3
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Rzecz się dzieje tu i teraz, chociaż w bajce W Królestwie Kalendarii trwają przygotowania do wielkiej gali dorocznego konkursu na Najpiękniejszą Porę Roku. Uwijają się niemal wszyscy od małej Różyczki, córeczki kucharki i ogrodnika, po królową Aurę. Cztery królewskie córki Wiosna, Lato, Jesień i Zima czekają niecierpliwie na wyniki! W Wysokiej Wieży Wróżek trwa liczenie głosów I tylko król Rok woli spędzać czas na strychu, wpatrzony w migoczący ekran PUDEŁEŃKA-CUDEŃKA przekonany, że jest władcą doskonałym. Wszak jego poddani mają wreszcie najnowocześniejsze WSZYSTKOMAJĄCE szklane kule, w które gapią się na okrągło. I dzieci są szczęśliwsze, odkąd programy edukacyjne zastąpiły szkołę. Nawet wróżki i te starej daty, i te nowoczesne: Internetta, Apka, Nielubka, Polubka nieustannie wpatrują się w ekrany. Jedynie najstarsza Allegra nadal korzysta z tradycyjnego modelu (i rozumu w głowie). A skąd płyną informacje? Czy to ważne? Zadowolony z siebie monarcha nie pamięta już ani o sędziwym Dębie, swoim pierwszym nauczycielu i mistrzu, ani o wiernej przyjaciółce, wróżce Dębuszce. Nie słucha ostrzegawczego szeptu Jesiennego Wiatru Tymczasem w sąsiedniej Pleksilandii król Nylon kombinuje, jak zamienić Kalendarię w królestwo plastiku. Jego nadworna wróżka Hejterra wymyśla nowy TELEDURNIEJ Agnieszka Tyszka, pisarka dobrze znana młodym czytelnikom, bierze na cel bezduszną cyfrową współczesność i, bawiąc się słowami, trafia bez pudła dowcipną, satyryczną bajką o dezinformacji, którą z humorem i pazurem zilustrowała Ela Wasiuczyńska. Ta bajka jest o jednej literze. Jedna litera a jaka różnica! Bo słowa mają moc. (Te dobre na szczęście większą!) Bo mądrość ma moc. I wiedza ma moc! Bo moc tkwi w naturze. W tradycji. W jedności i zgodzie. A kto pod kim dołki kopie, ten sam w nie wpada.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo