Wpływ zaburzeń hormonalnych na włosy:

aspekty molekularne, kliniczne i terapeutyczne

Autor:
Marcin Gierach
Wydawcy:
PZWL (2026)
Wydawnictwo Naukowe PWN
ISBN:
978-83-01-25064-5
Autotagi:
druk
książki
publikacje fachowe
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Włosy są jednym z najbardziej widocznych wskaźników zmian zachodzących w organizmie. Ich wzrost, cykl życia oraz kondycja pozostają pod ścisłą kontrolą złożonego układu hormonalnego, metabolicznego i immunologicznego. Zaburzenia funkcjonowania tarczycy, nadnerczy, gonad, przysadki czy gospodarki insulinowej mogą prowadzić do charakterystycznych zmian w obrębie włosów i skóry głowy. Książka przedstawia kompleksowe spojrzenie na zależności pomiędzy układem endokrynnym a mieszkiem włosowym – od mechanizmów molekularnych po obraz kliniczny i możliwości terapeutyczne. Szczególna uwaga została poświęcona receptorom hormonalnym, lokalnemu metabolizmowi hormonów oraz szlakom sygnałowym regulującym cykl włosowy. Autor omawia wpływ najważniejszych grup hormonów, w tym androgenów i DHT, estrogenów, progesteronu, prolaktyny, hormonów tarczycy, glikokortykoidów, insuliny i IGF-1, melatoniny oraz witaminy D. Przedstawia, w jaki sposób zaburzenia hormonalne mogą manifestować się klinicznie – m.in. w łysieniu androgenowym, hiperandrogenizmie i PCOS, hirsutyzmie, chorobach tarczycy, hiperkortyzolizmie, cukrzycy i insulinooporności, menopauzie, andropauzie oraz zaburzeniach przysadki i nadnerczy. Istotną część publikacji stanowi praktyczne podejście do diagnostyki. Omówiono znaczenie wywiadu i badania klinicznego, badań laboratoryjnych, trychoskopii, biopsji skóry głowy, badań histologicznych, immunohistochemicznych oraz nowoczesnych badań molekularnych i biomarkerów. Publikacja przedstawia również najnowsze kierunki rozwoju terapii. Czytelnik znajdzie omówienie potencjalnych nowych celów molekularnych, antagonistów DP2 (GPR44), terapii RNA interference ukierunkowanych na receptor androgenowy, agonistów TRβ oraz miejscowego zastosowania hormonów tarczycy. Osobne rozdziały poświęcono terapiom regeneracyjnym, w tym osoczu bogatopłytkowemu, komórkom macierzystym, czynnikom parakrynnym, organoidom, terapiom genowym, modulacji miRNA oraz terapiom bezkomórkowym z wykorzystaniem egzosomów. Książka łączy podstawy biologii i endokrynologii z dermatologią, trychologią i praktyką kliniczną, pokazując włos jako dynamiczny narząd będący ważnym elementem ogólnoustrojowej odpowiedzi organizmu na zmiany hormonalne i metaboliczne. Publikacja może stanowić wartościowe źródło wiedzy dla dermatologów, endokrynologów, lekarzy innych specjalności zajmujących się zaburzeniami włosów, trychologów, kosmetologów, diagnostów laboratoryjnych oraz studentów i osób zainteresowanych nowoczesnymi metodami diagnostyki i terapii chorób włosów.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo