Podhale, lato 1889 roku. Sezon na kurację i śmierć. Bolesław Prus szuka w górach spokoju, lekarstwa na neurastenię i literackiego natchnienia. Zamiast tego trafia mu się makabryczna zagadka. W Tatrach zostaje znalezione ciało młodej kobiety. Krąg podejrzanych jest szeroki, bowiem Izabela tkwiła w centrum życia towarzyskiego polskich elit z wszystkich zaborów. Na żart zakrawa to, że tropy prowadzą do słynnego pisarza, który niedawno skończył publikować w „Kurierze Codziennym” swoje arcydzieło – Lalkę. Strzelba, którą znaleziono przy martwej Izie, ma wygrawerowaną dedykację: „Bartłomiejowi Obrochcie – Bolesław Prus”. Działania c.k. żandarmerii nie przynoszą rezultatów, dlatego literat zmuszony jest rozpocząć śledztwo. Korzysta nie tylko z własnego przenikliwego umysłu, chłodnej logiki i poetyckiej wyobraźni, ale i z pomocy przyjaciela, genialnego uczonego Juliana Ochorowicza. Musi też zmierzyć się z niechęcią Henryka Sienkiewicza, swojego głównego rywala, brylującego przy Krupówkach. Całe śledztwo pobudza intelektualnie wszystkich wybitnych przedstawicieli nauki i sztuki, przebywających akurat w Zakopanem, m.in. Stanisława Witkiewicza (ojca Witkacego),Adama Chmielowskiego, Lucjana Malinowskiego, Tytusa Chałubińskiego, Bronisława Chwistka, Andrzeja Chramca. Pojawiają się kolejne ofiary. Podhalańska mgła zabarwia się krwawo, a wśród górali zaczyna krążyć złowrogie słowo „hyr” – mroczna wieść o mordercy, który poluje na ofiary podstępnie niczym żmija. Hyr lubi się karmić ludzkim strachem! I oto w zbrodnię i śledztwo zostają wplątani znani górale (Jan Krzeptowski Sabała, Klimek Bachleda, Maciej Sieczka i Jan Ciszek) pod wodzą swojego „herszta”, Józefa Stolarczyka. Bolesław Prus musi pokonać wiele przeszkód: agorafobię, wścibskość i nieudolność wachmistrza Słowika, fałszywe tropy, nadludzką przebiegłość mordercy, podejrzliwość kuracjuszy i górali oraz problemy fachu dziennikarskiego i literackiego. Czy pisarz upora się ze swoimi zmorami?
