Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie

Wydawca:
Wydawnictwo Kokoszka (2026)
ISBN:
978-83-977223-1-6
Autotagi:
druk
książki
Źródło opisu: Biblioteka Pedagogiczna w Skierniewicach - Katalog księgozbioru

to ciepła i pełna emocji bajka, która w przystępny sposób pokazuje dzieciom, czym naprawdę jest przyjaźń. Opowieść podkreśla znaczenie lojalności, wzajemnej pomocy oraz odpowiedzialności za drugą osobę – szczególnie w trudnych sytuacjach.J ej dużą siłą jest wyraźne ukazanie różnicy między powierzchownymi deklaracjami a prawdziwym wsparciem płynącym z serca. Dzięki temu nauczyciele mogą wykorzystać tę historię jako punkt wyjścia do rozmów o wartościach takich jak empatia, odwaga i gotowość do niesienia pomocy innym. Bajka rozwija również umiejętność rozpoznawania postaw i emocji, ucząc dzieci, że prawdziwa przyjaźń opiera się na czynach, a nie tylko słowach. To wartościowa i angażująca opowieść, która sprzyja budowaniu dojrzałych relacji już od najmłodszych lat. Bajka buduje dojrzałe wzorce zachowań społecznych. Pokazuje dzieciom, czym różni się powierzchowna znajomość od prawdziwej, wartościowej przyjaźni. Zapobiega postawom egoistycznym i uczy, jak być oparciem dla innych w trudnych chwilach, zamiast opuszczać ich przy pojawieniu się problemów. Pomaga dzieciom przepracować trudne emocje związane z zawodem na rówieśnikach, odrzuceniem czy brakiem wsparcia ze strony dotychczasowych kolegów. Daje poczucie ukojenia i uczy, jak rozpoznawać intencje innych oraz budować bezpieczne, oparte na zaufaniu relacje. Jest to tradycyjna opowieść oparta na znanym przysłowiu, która w przystępny sposób przekazuje dzieciom kluczowe wartości moralne.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo