Kamień trwa:

historie z Bośni i Hercegowiny

Autor:
Marc Casalas
Tłumacz:
Aleksandra Wiktorowska
Wydawca:
Wydawnictwo Czarne (2026)
Wydane w seriach:
Sulina
ISBN:
978-83-8396-374-7
Autotagi:
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna w Mińsku Mazowieckim - Katalog zbiorów

Choć górzyste Bałkany nie sprzyjają wyprawom samochodem, nie powstrzymało to Marca Casalsa od długich podróży po Bośni i Hercegowinie. Ich rezultatem była przeprowadzka do tego kraju. Tutaj, na styku Wschodu i Zachodu, w etnicznym, narodowym i religijnym tyglu, przez wieki funkcjonowali obok siebie muzułmanie, katolicy, prawosławni i Żydzi. Kres temu światu położyła wojna, podczas której Sarajewo było najdłużej obleganą stolicą w nowożytnej historii Europy. By pokazać, jak Bośniacy radzą sobie z rzeczywistością, w której wciąż, po trzech dekadach, unoszą się wojenne widma, Casals oddał głos swym przyjaciołom i znajomym – zarówno z Federacji Bośni i Hercegowiny, jak i Republiki Serbskiej. Ich skomplikowane losy, przesiąknięte traumą, są jednak tylko częścią zebranych przez niego historii. Casals próbuje bowiem pokazać Bałkany Zachodnie poza stereotypem „wiecznego konfliktu”. Towarzysząc jego bohaterom, możemy poczuć fenomen Sarajewa. Dowiedzieć się, co zainspirowało Iva Andricia i Emira Kusturicę, sprawdzić, jak smakuje somun, i doświadczyć tej przedziwnej tęsknoty, która budzi się przy słuchaniu sevdalinek. [Opis wydawcy]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo