Drużyna Kapitana Pazurka na tropie niezwyklych zwierząt

Autor:
Joanna Hoffmann
Wydawca:
Fraszka Edukacyjna (2026)
ISBN:
978-83-63766-42-9
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Michalskiego w Chodzieży - Katalog księgozbioru

Joanna Hoffmann to twórcza kobieta. Przez lata pracy w szkole kreatywność Autorki testowana była z jednej strony przez wychowanków świetlicy, a z drugiej przez wymogi nadzoru. Książka Drużyna Kapitana Pazurka na tropie niezwykłych zwierząt stanowi owoc tej pracy. Przeglądając pobieżnie, można uznać, że to jakaś kolejna książka o zwierzętach. Ale to nie jest zwykła książka. Jej bohaterami są zwierzęcy detektywi. Nie poszukują oni przestępców ani zła. Za to uczą patrzeć na leśną rzeczywistość. Dokonują obserwacji. Śledzą zmiany. Zachęcają, by myśleć i rozumieć. (...) Drużyna Kapitana Pazurka stanowi szanującą się nawzajem grupę przyjaciół. Dla potencjalnych czytelników są przykładem, a przyjaźń to dla dzieci w tym wieku bardzo ważna wartość. Dlatego budzą sympatię i pokazują, jak zachowują się wobec siebie przyjaciele. Czytelnicy dowiadują się też, jak zwierzęta chciałyby być traktowane, bo szacunek wobec zwierząt i ich tajemnic jest jednym z ważnych elementów tej książki. Pewne jest, że wielu opisanych tu tajemnic zwierząt sami Państwo nie znacie! (...) Te krótkie opowiadania można też wykorzystać na zajęciach (w przedszkolu lub szkole) do wprowadzania nowych treści. Warto posłużyć się nimi merytorycznie, tworząc cykl spotkań poświęconych zwierzętom oraz dyskusji o przyrodzie i naszych relacjach z nią.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo