Jano i Wito:

strach ma wielkie oczy

Autor:
Wiola Wołoszyn
Ilustracje:
Przemysław Liput
Wydawcy:
Mamania (2026)
Grupa Wydawnicza Relacja
Wydane w seriach:
codzienne sprawy
ISBN:
978-83-8435-075-1
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Książnica Płocka - Katalog zbiorów

Tym razem Jano i Wito uczą się, jak oswoić strach przed ciemnością i dzięki prostym ćwiczeniom oddechowym zmniejszyć lęk. Seria z ulubionymi bohaterami pomaga dzieciom radzić sobie w codziennych wyzwaniach. Gdy Wito zakłada pelerynę superbohatera, czuje się niezwyciężony. Jednak wraz z nadejściem zmroku tajemnicze chrobotanie i groźne cienie na ścianie odbierają braciom odwagę. Z pomocą mamy oraz dzięki „pelerynie odwagi” i uspokajającym oddechom Jano i Wito uczą się, że strachowi można stawić czoło, oswoić go i zmniejszyć.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo