Córka Ziela

Inne tytuły:
Katalog wystawy (Muzeum Mazowieckie ; Płock ; 2026)
Autor:
Eryka Sokólska
Fotografia:
Jacek Grąbczewski
Wydawca:
Muzeum Mazowieckie w Płocku (2026)
ISBN:
978-83-68654-06-6
Autotagi:
albumy i książki artystyczne
druk
fotografia
ikonografia
katalogi
książki
Źródło opisu: Książnica Płocka - Katalog zbiorów

Wystawa „Córka ziela” to pierwsza na świecie ekspozycja z pogranicza sztuki beauty i artystycznej interpretacji natury, poświęcona makijażom inspirowanym ziołami oraz roślinami leczniczymi. Projekt łączy wieloletnie doświadczenie artystki jako makijażystki z jej pasją do botaniki, zielarstwa i sztuki. Na prezentowanych fotografiach twarze oraz elementy ciał modelek stają się płótnem, na którym odtworzone zostają rytmy natury i bogactwo ludowych wyobrażeń. Tematem wystawy są zioła i rośliny jadalne oraz lecznicze, od wieków obecne w polskiej kulturze, wierzeniach i codzienności. Dziś – nieco zapomniane – wciąż rosną nam pod nogami, choć coraz mniej osób potrafi je rozróżnić czy nazwać. Integralną część ekspozycji stanowi autorska ceramika Eryki Sokólskiej – naczynia i obiekty zdobione motywami ziół, inspirowane dawnymi obrzędami i symboliką natury. Wystawa stanowi dialog między sztuką ludową a estetyką art déco, między naturą a kulturą, tradycją a współczesnością. Całość dopełniają poetyckie teksty autorstwa Łukasza Łuczaja – polskiego botanika, wykładowcy na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Rzeszowskiego, które nadają ekspozycji wymiar literacki i prowadzą odbiorców w świat dawnych wierzeń, obrzędów i zielarskiej symboliki.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo