Zew księżyca

Elektra kochała służbę. Adrenalinę. Dyscyplinę. Poczucie sensu. Mimo że wojna zostawiła w niej coś, czego nie można uciszyć. W czasie pełni rzeczywistość pęka w sposób, którego nie da się cofnąć. Pani major zna smak walki i ciszę po niej. Nie wie tylko, dlaczego z jednego księżyca zrobiły się dwa. Świat, do którego trafia, nie zna litości. Wampiry rządzą tu nocą, wilkołaki rywalizują o terytorium, a sangariel żywe źródła mocy prawie wyginęły. Jedna z ostatnich to Elektra. Dla wilkołaków jest szansą na odzyskanie równowagi. Dla wampirów kluczem do władzy. Dla wszystkich zaś stanowi zagrożenie. Gdy rozpoczyna się polowanie, kobieta musi zdecydować, czy pozwoli, by ten świat ją ujarzmił, czy pokaże, czym naprawdę jest walka [opis wydawcy].