Wymuszone zaginięcia jako zagrożenie dla bezpieczeństwa personalnego w wybranych państwach autorytarnych Ameryki Łacińskiej

Autor:
Wawrzyniec Kowalski
Wydawca:
Difin (2026)
ISBN:
978-83-8270-552-2
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Publikacja stanowi kompleksowe opracowanie poświęcone zjawisku wymuszonych zaginięć w państwach Ameryki Łacińskiej, analizowanemu z perspektywy bezpieczeństwa personalnego, prawa międzynarodowego oraz nauk o bezpieczeństwie. Autor przedstawia genezę i ewolucję tej formy represji, ukazując jej rolę jako narzędzia terroru państwowego stosowanego przez reżimy autorytarne. Książka obejmuje zarówno historyczne doświadczenia Argentyny, Brazylii, Chile, Gwatemali i Urugwaju, jak i współczesne przypadki Wenezueli oraz Nikaragui. Szczegółowo omawia mechanizmy funkcjonowania aparatu represji, znaczenie Operación Cóndor, konsekwencje wymuszonych zaginięć dla jednostek i społeczeństw oraz działania podejmowane przez społeczność międzynarodową w celu zapobiegania tym zbrodniom i rozliczania ich sprawców. Opracowanie łączy analizę prawną, historyczną i politologiczną z oceną wpływu wymuszonych zaginięć na bezpieczeństwo personalne mieszkańców regionu. Publikację zamykają wnioski dotyczące sprawiedliwości tranzycyjnej oraz prognoza dalszego rozwoju zagrożeń dla praw człowieka w Ameryce Łacińskiej. Książka skierowana jest do badaczy, studentów oraz praktyków zajmujących się bezpieczeństwem, stosunkami międzynarodowymi, prawami człowieka, historią Ameryki Łacińskiej i naukami politycznymi. Stanowi również cenne źródło wiedzy dla wszystkich zainteresowanych problematyką współczesnych reżimów autorytarnych oraz ochrony praw człowieka.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo