Wielka księga emocji:

50 opowieści dla młodych czytelników

Tytuł oryginalny:
Che tempesta!
50 emozioni raccontate ai ragazzi,
Wstęp:
Aleksandra Pałka
Opracowanie:
Umberto Galimberti
Redakcja:
Aleksandra Pałka
Autor:
Anna Vivarelli
Ilustracje:
Alessandra de Cristofaro
Tłumacz:
Agata Tomaszewska-Antoniewicz
oraz:
Umberto Galimberti
Wydawca:
Wydawnictwo Andrea (2026)
ISBN:
978-83-9753-954-9
Autotagi:
druk
książki
publikacje dydaktyczne
Źródło opisu: Powiatowa i Gminna Biblioteka Publiczna w Jerzmanowicach - Katalog księgozbioru

Nie rodzimy się z umiejętnością rozumienia emocji. Wiedza o tym, co drży, niepokoi lub płonie w naszych sercach, wymaga czasu i uważności. Buduje się ją powoli: w relacjach z innymi, w ciszy własnych myśli i przede wszystkim w języku, który nadaje kształt wewnętrznemu światu. Wielka księga emocji powstała, by pomóc młodym ludziom zrozumieć siebie, a nie tylko „radzić sobie” z tym, co czują. Książka, która od początku wyróżniała się na tle edukacji emocjonalnej podejściem pozbawionym uproszczeń, moralizowania i infantylizacji. Wydana pierwotnie we Włoszech (premiera w 2021 roku), przetłumaczona na kilka języków, teraz dostępna również po polsku. Co zawiera książka? Pięćdziesiąt rozdziałów poświęconych emocjom, uczuciom i postawom: od acedii, przez radość, nadzieję, nudę, odwagę, zazdrość, aż po wstręt, trwogę, wyniosłość i pokorę. Każdy z nich zaczyna się cytatem z literatury, a następnie w przystępny i zrozumiały sposób prowadzi czytelnika przez filozofię, mitologię i codzienne doświadczenie. Książkę zamyka Warsztat Emocji w formie zestawu pytań, który pomaga czytelnikowi samodzielnie rozpoznawać, nazywać i rozumieć to, co właśnie przeżywa. To praktyczne narzędzie do pracy własnej, zarówno w domu, jak i w szkole.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo