Iskra:

to oni wspierali św. Faustynę i kult Bożego miłosierdzia

Autor:
Paulina Małota
Wydawca:
Wydawnictwo eSPe (2026)
ISBN:
978-83-8404-174-1
Autotagi:
biografie zbiorowe
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
sprawozdania
Źródło opisu: Biblioteka Suska im. dra Michała Żmigrodzkiego - Katalog księgozbioru

Opowieści o ludziach, którzy napisali historię Bożego Miłosierdzia. Ukończyła tylko trzy klasy szkoły podstawowej, a mimo to zostawiła po sobie Dzienniczek – jedno z najważniejszych dzieł mistyki chrześcijańskiej. Początkowo nie chciano jej przyjąć do zakonu, ponieważ… pochodziła ze zbyt biednej rodziny i sama musiała zarobić na swój posag. Z zewnątrz jej życie zakonne wyglądało zupełnie zwyczajnie: pracowała m.in. jako kucharka, ogrodniczka i furtianka. Tylko nieliczni wiedzieli o jej mistycznych doświadczeniach i wizjach Chrystusa w białej szacie, z promieniami wychodzącymi z serca. Gdy zmarła na gruźlicę, miała zaledwie 33 lata, a mimo to na zawsze zmieniła oblicze chrześcijaństwa. W opowieści Pauliny Małoty, dziennikarki od lat zafascynowanej Apostołką Miłosierdzia, głos mają także ci, którzy na co dzień byli świadkami relacji św. Faustyny z Jezusem. Są to m.in.: Eugeniusz Kazimirowski, malarz i autor pierwszego obrazu Jezusa Miłosiernego, bł. ks. Michał Sopoćko oraz Sługa Boży o. Józef Andrasz – spowiednicy i kierownicy duchowi św. Faustyny, siostra Justyna Gołofit – najbliższa w zakonie przyjaciółka Faustyny – oraz siostra Beata Piekut, zwana Sekretarką Apostołki Miłosierdzia i wiele innych osób. Autorka pisze także o tym, jak w szerzenie kultu miłosierdzia na całym świecie zaangażowani byli kard. Franciszek Macharski oraz św. Jan Paweł II. To ludzie, którzy nie tylko uwierzyli św. Faustynie. To ludzie, dzięki którym przesłanie o Bożym Miłosierdziu dotarło na krańce świata.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo