Instruktarz celny z 1691 roku

Opracowanie:
Marcin Łukasz Majewski
Wydawca:
Avalon (2026)
ISBN:
978-83-7730-730-4
Autotagi:
druk
książki
publikacje naukowe
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Próchnika w Piotrkowie Trybunalskim - Księgozbiór główny

Zanurz się w fascynujący świat dawnej gospodarki i odkryj, jak kształtował się system celny na ziemiach polskich. Książka "Instruktarz celny z 1691 roku" to niezwykła podróż do XVII wieku, która rzuca nowe światło na mechanizmy handlu i ekonomii Rzeczypospolitej. Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak funkcjonowały granice gospodarcze w odległej przeszłości? Jakie zasady obowiązywały kupców i jakie wyzwania musieli pokonywać? Instruktarze celne były kluczowymi dokumentami, które stanowiły fundament działania punktów poboru cła. Dzięki nim można było zapewnić jednolitość opłat za towary, precyzyjne metody ich mierzenia i ważenia, a także jasno określone procedury w przypadku wszelkich uchybień. To one gwarantowały porządek w ówczesnym handlu i stanowiły kręgosłup ówczesnego systemu gospodarczego. Prezentowany "Instruktarz celny z 1691 roku" jest jednak wyjątkowy. Choć w dużej mierze przypomina typowe dokumenty tego rodzaju, posiada cechy, które wyróżniają go spośród innych. Przede wszystkim, oprócz standardowych regulacji, zawiera on dodatkowe, niezwykle cenne materiały pomocnicze, takie jak przelicznik grzywien na floreny. To świadczy o jego praktycznym zastosowaniu i dbałości o detale, które ułatwiały codzienne operacje kupieckie. Co więcej, rękopis ten nie pełnił funkcji urzędowej, lecz znajdował się w rękach prywatnych. Został spisany specjalnie dla kupca Daniela Zarugowicza, co pozwala przypuszczać, że było to związane z objęciem przez niego prestiżowego stanowiska superintendenta ceł ruskich. To sprawia, że dokument ten jest nie tylko zbiorem przepisów, ale także świadectwem życia i kariery konkretnego człowieka, osadzonego w realiach dawnej Polski. Losy tego fascynującego rękopisu były owiane tajemnicą. Od śmierci jego właściciela w 1715 roku aż do 2020 roku, dokument pozostawał zaginiony. Dopiero niedawno trafił do bogatych zbiorów Polskiej Akademii Umiejętności, co umożliwiło jego gruntowne przebadanie i udostępnienie szerokiemu gronu odbiorców. To prawdziwy skarb dla badaczy i miłośników historii, który na nowo pozwala spojrzeć na dawne praktyki handlowe. Autorem tej niezwykłej edycji jest historyk Marcin Łukasz Majewski, który z wielką precyzją i pasją podjął się trudnego zadania opracowania rękopisu. Zachował on oryginalny, tabelaryczny układ tekstu, co pozwala na autentyczne doświadczenie obcowania z historycznym źródłem. Ponadto, wzbogacił publikację o szczegółowe opracowanie, które stanowi nieocenione wsparcie dla czytelnika. Dzięki niemu dokument jest osadzony w szerokim kontekście historycznym, co umożliwia pełne zrozumienie jego znaczenia. Możemy również pozyskać podstawową wiedzę na temat rodzajów towarów, które były wówczas oferowane i transportowane.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo