Niezłomny:

rzecz o pułkowniku Jerzym Szewełło

Autor:
Aleksandra Szewełło-Nowacka
Wydawcy:
Gmina Lędziny (2016)
Urząd Miasta Lędziny
ISBN:
97883945619
Autotagi:
druk
elementy biograficzne
książki
publikacje popularnonaukowe
Źródło opisu: Gminna Biblioteka Publiczna im. Alojzego Lyski w Bojszowach - Katalog księgozbioru

Pułkownik Jerzy Szewełło ur. 28 stycznia 1935 roku w Dąbrowicy na Wołyniu. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu, a następnie pedagogiczne w Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie. Podczas kariery wojskowej pracował między innymi w Akademii Sztabu Generalnego. W okresie stanu wojennego w grudniu. 1981 roku stanął po stronie strajkujących górników kopalni Ziemowit". Swoją postawą udowodnił, że człowiek nigdy nie musi być bezwolnym wykonawcą rozkazów, zawsze słoi przed nim wybór między dobrem a złem. W 2001 roku przyjął honorowe obywatelstwo miasta Lędziny. Zmarł 30 stycznia 2013 roku w Warszawie. Szewełło Jerzy - pułkownik Wojska Polskiego, od jesieni 1981 roku do końca swoich dni związany uczuciowo z kopalnią i górnikami w sposób prawie obsesyjny. Tam zastał go stan wojenny i strajk pod ziemią. Później stale powracał do tamtych wydarzeń, pamiętając o tym, że rozwaga tych, co pod ziemią i tych, co na górze zapobiegła tragedii o niewyobrażalnych rozmiarach. Wywodził się z kresów, dzięki matce przetrwał wraz z rodzeństwem głód i mrozy Syberii. Człowiek dusza, gotów dla przyjaciela zdjąć przysłowiową koszulę z grzbietu, wspaniały kompan w zabawie. Posiadał rozległą wiedzę o wojennej i powojennej historii polskiej wojskowości, zaś w zakresie religioznawstwa mógł mierzyć się z uczonymi teologami. Był w tej materii wytrawnym znawcą, a zarazem kolekcjonerem bezcennych starodruków i rękopisów sięgających XI wieku. Zapalony myśliwy.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo