Die verlorene Schwester – Elfriede und Erich Maria Remarque:

Eine Doppelbiografie

Autor:
Elfriede und Erich Maria Remarque
Wydawca:
zu Klampen (2020)
ISBN:
978-3-86674-618-3
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Die Damenschneiderin Elfriede Scholz wird zum Tode verurteilt. Wegen angeblicher Wehrkraftzersetzung, wohl aber auch stellvertretend für ihrern berühmten Bruder: Erich Maria Remarque. Der Autor des Antikriegsromans ,, Im Westen nichts Neues" lebt, geflüchtet und ausgebürgert, als Emigrant der Luxusklasse in den USA und verkehrt mit Filmstars wie Marlene Dietrich und Greta Garbo - wohlhabend, aber entwurzelt. Eine Doppelbiografie zwischen Hollywood und Plötzensee, für die Heinrich Thies zum Teil unveröffentlichte Dokumente wie Tagebuchaufzeichnungen und Gerichtsakten ausgewertet hat. Elfriede Scholz, krawcowa, zostaje skazana na śmierć – rzekomo za „podkopywanie morale wojska”, choć w rzeczywistości prawdopodobnie jako obiekt represji wymierzonych w jej sławnego brata, Ericha Marię Remarque’a. Autor antywojennej powieści ,,Na Zachodzie bez zmian", który uciekł z Niemiec i został pozbawiony obywatelstwa. Żyje w Stanach Zjednoczonych jako przedstawiciel emigracyjnej elity, utrzymując kontakty z gwiazdami kina, takimi jak Marlene Dietrich czy Greta Garbo – jest człowiekiem zamożnym, a zarazem wykorzenionym. Niniejsza podwójna biografia, której akcja rozgrywa się w Hollywood i w Plötzensee, opiera się na dokumentach – w tym na wpisach z dzienników i aktach sądowych – przeanalizowanych przez Heinricha Thiesa; część z nich nie była wcześniej publikowana.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo