Po Warszawsku:

przewodnik spacerowy po stolicy

Autorzy:
Przemysław Ciunowicz
Łukasz Ostoja-Kasprzycki
Wydawca:
Newhomers (2026)
ISBN:
978-83-68344-51-6
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
przewodniki
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna w Mińsku Mazowieckim - Katalog zbiorów

Autorzy prowadzą czytelnika ulicami i dzielnicami miasta jak podczas najlepszego spaceru: żywym językiem i czułością dla detali, które na co dzień umykają. To przewodnik o Warszawie widzianej z wielu perspektyw: od elegancji śródmiejskich fasad po opowieści o wojennych bliznach, odbudowie, modernistycznych ikonach i miejscach, gdzie historia ociera się o współczesne miejskie legendy. Zamiast klasycznych rozdziałów dostajemy całą serię autorskich tras: od Alei Jerozolimskich i Ujazdowskich, przez Warszawę Prusa, Mariensztat i Powiśle, Muranów, przemysłową Wolę, Saską Kępę i Żoliborz, aż po mniej oczywiste tropy. Są „niewidzialne” spacery po miejscach, których już nie ma, nietypowe budowle (Dom Kereta, Młotek), oś Stanisławowska, pałace Śródmieścia, socrealizm, teatralna stolica, Warszawa „Lalki”, Fryderyka Chopina oraz Marii Skłodowskiej-Curie, a także szemrana Praga i „stolica bezprawia”. Każda z tras ma rytm prawdziwej przechadzki – czasem z krótkim „zatrzymaj się”, „spójrz w górę”, „wejdź w podwórko” – i pokazuje miasto warstwa po warstwie: od dawnych jurydyk i rzemieślniczych zaułków po powojenne osiedla i rewitalizowane perełki nad Wisłą. Mapki, zdjęcia i praktyczne wskazówki pomagają złapać rytm Warszawy i ułożyć własny plan zwiedzania – po warszawsku. [Opis wydawcy]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo