Relacje postępowania karnego skarbowego do innych postępowań prowadzonych na podstawie ustawy

Redakcja:
Sebastian Kowalski
Hanna Paluszkiewicz
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego (2026)
Wydane w seriach:
Rozprawy i Studia
Rozprawy i Studia - Uniwersytet Szczeciński
ISBN:
978-83-8419-114-9, 978-83-8419-115-6
Autotagi:
druk
książki
publikacje naukowe
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. J.Słowackiego w Tarnowie - Katalog księgozbioru

W polskim prawie karnym przestępstwa, przestępstwa skarbowe, wykroczenia skarbowe i wykroczenia stanowią zgoła odmienne kategorie czynów zabronionych, odnośnie do których zasady odpowiedzialności karnej i typizacja czynów zabronionych zostały pomieszczone w trzech różnych kodeksach. Orzekanie w przedmiocie odpowiedzialności karnej za popełnienie tych czynów zabronionych następuje na podstawie trzech odrębnie uregulowanych procedur. Jeżeli do tego dodać, że ustawodawca przewiduje możliwość ponoszenia odpowiedzialności za czyny zabronione przez podmioty zbiorowe, a ponadto możliwość nakładania kar administracyjnych, niekiedy poważnie podobnych do grzywien, to należy stwierdzić, że już tylko w ramach szeroko rozumianej regulacji karnoprocesowej musi istnieć wiele powiązań pomiędzy poszczególnymi procedurami będącymi postępowaniami karnymi sensu largo (postępowaniami, których przedmiotem jest orzeczenie o odpowiedzialności karnej w znaczeniu, w jakim posłużono się tym pojęciem w Konstytucji RP). Co więcej, rozległy zakres przedmiotowy ustaw podatkowych, a jednocześnie specyficzny przedmiot ochrony czynów zabronionych stypizowanych w rozdziale 6 kodeksu karnego skarbowego powodują, że rozstrzygnięcia sądu karnego lub organów postępowania przygotowawczego w odniesieniu do odpowiedzialności karnej skarbowej mogą mieć poważne znaczenie dla rozstrzygnięć podejmowanych w postępowaniach podatkowych (i odwrotnie). Ze wstępu
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo