Märchen der Rumäniendeutschen

Posłowie:
Claus Stephani
Redakcja:
Claus Stephani
Tłumacz:
Claus Stephani
Wydawca:
Eugen Diederichs Verlag (1991-1994)
Wydane w seriach:
Die Märchen der Weltliteratur
Ze Zbiorów Doroty Simonides
ISBN:
3-424-01047-2
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań

Beinahe alle rumäniendeutschen Märchenerzähler, die in dieser Auswahl zu Wort kommen, gehören dem Bauernstand an; einige von ihnen sind Arbeiter. Sie leben in einer Welt, in der das Erzählen und Zuhören noch eine Hilfs- und Trostfunktion hat. Doch diese Welt scheint jetzt in die Brüche zu gehen - und mit ihr die Welt der Märchen. Vielleicht besitzt das Vorstellungsver-mögen nicht mehr jene überzeugende Kraft, mit der es inmitten der Wirklichkeit bestehen konnte, und so ist das Thema Angst und Aufbruch, von dem der Volkskundler und Erzählforscher Hermann Bausinger spricht¹, eben ein Teil der Wirklichkeit geworden.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo