Korespondencja

Autor:
Juliusz Słowacki (1809-1849)
Wstęp:
Marek Troszyński
Opracowanie:
Marek Troszyński
Wydawca:
Państwowy Instytut Wydawniczy (2022)
Wydane w seriach:
Dzieła zebrane
ISBN:
978-83-8196-532-3, 978-83-8196-533-0
Autotagi:
druk
elementy biograficzne
historia
książki
listy
literatura faktu, eseje, publicystyka
publikacje naukowe
Źródło opisu: Książnica Stargardzka - Katalog księgozbioru

Kompletna edycja korespondencji jednego z największych poetów polskich. Dwa tomy korespondencji opracowali prof. Marek Troszyński i dr Ewa Mirkowska. W niniejszej uwzględnili biblioteczne odkrycia i znaleziska ostatnich sześciu dekad, a także dokonali istotnych odkryć historycznoliterackich, np. zdemaskowali błędne klasyfikacje charakteru niektórych tekstów Słowackiego, ukonstytuowane w historii literatury przez poprzednich wielkich edytorów: Leopolda Meyeta, Juliusza Kleinera, Juliana Krzyżanowskiego i Eugeniusza Sawrymowicza. Jest to pierwsze w historii tak kompleksowe ujęcie wszystkich tekstów Juliusza Słowackiego, a także jego rysunków i zapisków, dokonane przez wybitnych badaczy spuścizny tego wielkiego romantyka. Dotychczasowe edycje, oparte na nieco archaicznych sposobach myślenia o procesie twórczym i o samej kategorii „dzieła”, nie uwzględniały nieuporządkowanych, luźnych i pokreślonych przez Słowackiego kart, których walorem dla dzisiejszego badacza jest właśnie ich niekoherentność, fragmentaryczność i otwartość.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo