Conan:

Krew węża

Inne tytuły:
Czerwone ćwieki
Autorzy:
Robert Ervin Howard (1906-1936)
S. M. Stirling
Tłumacz:
Emilia Skowrońska
Wydawca:
Vesper (2026)
ISBN:
978-83-8408-163-1
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Próchnika w Piotrkowie Trybunalskim - Księgozbiór główny

Conan powraca — nie jako legenda, lecz jako żywy cień, który przecina mroki epoki, w nowej samodzielnej powieści S.M. Stirlinga Krew węża. Ta legenda swoje korzenie ma w ponurych, bezlitosnych historiach snutych niegdyś przez mistrza gatunku fantasy Roberta E. Howarda. Opowieść zaczyna się we wczesnych latach życia Conana, w czasach, gdy młody jako wojownik opuszcza skute lodem pustkowia północy, by ruszyć na wędrówkę, która odciśnie piętno na całej Erze Hyboryjskiej. Jako najemnik, żołnierz, złodziej i pirat kroczy szlakiem znaczonym krwią, mierząc się z najeźdźczymi armiami, złowrogimi czarnoksiężnikami oraz monstrami rodem z koszmarów — mając przy sobie jedynie miecz i wolę, która nie zna strachu. Niniejsze ilustrowane wydanie zawiera także tekst Czerwone ćwieki — ostatnie z opowiadań o Conanie z Cymerii, napisane przez ojca epickiej fantasy Roberta E. Howarda. Nowelkę pierwotnie opublikowano w odcinkach w magazynie „Weird Tales” od lipca do października 1936 roku — już po samobójczej śmierci Howarda. Conan trafia do zaginionego miasta, którego zdegenerowani mieszkańcy uwikłani są w krwawą, morderczą zemstę. Ze względu na mroczną tematykę rozkładu i śmierci opowiadanie uznawane jest za klasykę conanowskiego kanonu, a badacze twórczości Howarda często wskazują je jako jedno z jego najlepszych dzieł.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo