Nocticadia

Po latach patrzenia na to, jak moja matka ulega tajemniczej chorobie, obiecałam sobie dwie rzeczy. Znajdę lekarstwo na to, co ją zniszczyło. I opuszczę przeklęte miasto, w którym mnie zostawiła. Cztery lata później dostaję list z potwierdzeniem przyjęcia na Uniwersytet Dracadia, jedną z najstarszych i najbardziej prestiżowych uczelni w kraju. Położony na samotnej wyspie u wybrzeży Maine, podobno nawiedzany jest przez dusze zesłanych tam przed wiekami pacjentów szpitala psychiatrycznego. Tych, których kości – jak głosi legenda – tworzą białe, piaszczyste brzegi wyspy. A niespokojne duchy to wcale nie jego najmroczniejsza strona. Devryck Bramwell, znany na kampusie jako Doktor Śmierć, to genialny patolog kierujący nocnym laboratorium. Jest także obezwładniająco przystojnym wykładowcą, który ewidentnie nie znosi upartych studentek pierwszego roku – takich jak ja. A jednak jego mroczne, enigmatyczne spojrzenie zdradza wszystkie sposoby, na jakie by mnie pochłonął, gdyby tylko nadarzyła się okazja, a jego skradzione pocałunki palą mi usta od zakazanej zazdrości. Pragnę jego autorytetu. On łaknie odkupienia. Razem jesteśmy toksyczną mieszanką. Idealna pożywka dla wścibskich oczu ludzi pragnących odkopać spróchniałe szkielety przeszłości. Bo umarli mogą nas wiele nauczyć, a niedługo wskrzeszony zostanie nawet najbardziej wynaturzony sekret Dracadii – to tylko kwestia czasu.