Nazywam się miłość

Autor:
Sonia Białek
Ilustracje:
Aleksandra Szwajda
Wydawca:
U-Osteo (2026)
ISBN:
978-83-979537-1-0
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Juliana Przybosia w Przeworsku - Katalog księgozbioru

Czy w życiu Twoim i Twojego dziecka doszło aktualnie do jakiejś dużej zmiany? Rozwód, utrata bliskiego członka rodziny lub niedostępność dorosłego, ważnego dla dziecka? Może szukasz właśnie narzędzi do rozmowy z dzieckiem na nurtujące je w związku z tym pytania. Jako dorosły chcesz towarzyszyć dziecku w tym procesie, kierując się miłością. W jaki więc sposób tak trudny dla dziecka, jak i dla dorosłego temat, przekazać w sposób bezpieczny i łagodny, zostawiający po sobie pełnię zamiast pustki. „Nazywam się Miłość” to pięknie ilustrowana książka dla dzieci w wieku około 4-8 lat i ich opiekunów, która pomaga rozmawiać o emocjach, miłości, tęsknocie, rozstaniu rodziców, stracie bliskiej osoby i zmianach w rodzinie. To opowieść, która otwiera rozmowę o tym, co dziecku najtrudniej powiedzieć własnymi słowami. W centrum historii znajduje się serce, a bohaterka nazywa się Miłość. To właśnie ona prowadzi dziecko przez świat uczuć w sposób delikatny, symboliczny i bezpieczny. Dzięki metaforze pokoi, drzwi i klucza dziecko może łatwiej zrozumieć to, co w dorosłych słowach bywa zbyt trudne. Może zobaczyć, że emocje mają swoje miejsce. Że smutek, złość, lęk i tęsknota nie są czymś złym. I że nawet wtedy, gdy zmienia się dom, relacje albo codzienność, miłość nie znika. [bonito.pl]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo