O soli:

najstarsze relacje o żupach krakowskich

Tłumacz:
Marcin Starzyński
Opracowanie:
Marcin Starzyński
Wydawca:
Avalon Foundation (2026)
ISBN:
978-83-7730-708-3
Autotagi:
druk
książki
publikacje fachowe
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna w Niepołomicach im. Tadeusza Biernata - Katalog księgozbioru

Żupy krakowskie w Wieliczce i Bochni od setek lat wzbudzają nie gasnący podziw i stanowią obiekt zainteresowania przyjezdnych z całego świata. Już od wieku XV kopalnie wielicka i bocheńska były sławione w poezji i prozie, a także opisywane w relacjach urzędowych w języku łacińskim. Marcin Starzyński w książce O soli, najstarsze relacje o żupach krakowskich, przekazuje polskiemu czytelnikowi zbiór owych poetyckich, prozatorskich i urzędniczych relacji przetłumaczonych na język polski, co pozwala zapoznać się z nimi czytelnikowi nie znającemu języka Cycerona. (..) Część źródłowa książki obejmująca XV-XVII wieczne relacje o krakowskich salinach poprzedzona została obszernym wstępem, w którym czytelnik może znaleźć wiele informacji o autorach wybranych tekstów, o tłumaczeniach, znajdziemy tu również bogatą bibliografię odnoszącą się do zamieszczonych źródeł. Przedstawione relacje autor dzieli na trzy kategorie opisy urzędnicze, relacje prozatorskie i obrazy wyobraźni poetyckiej.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo