Skandynawowie:

saga o inwazji Skandynawów na Skanię

Autor:
Joseph Cherade de Montbron (1768-1854)
Wydawca:
Wydawnictwo Piotr Kalinowski
ISBN:
978-83-65324-86-3
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna w Kaletach im. prof. Henryka Borka - Katalog księgozbioru

Niniejsza książka stanowi polskie tłumaczenie francuskiego dzieła Josepha Cherade Montbron: Les Scandinaves, Poëme, traduit du sweo-gothique, suivi d'observations sur les moeurs et la religion des anciens Peuples de l'Europe barbare opublikowanego w Paryżu w 1801 roku. Jak wyjaśnia sam autor w przedmowie, jego praca jest prozatorskim przekładem i adaptacją łacińskiej wersji starszego eposu. Epos ten, wydrukowany po łacinie w XVI wieku, miał swoje źródło w znacznie dawniejszym, oryginalnym poemacie pochodzącym ze Skandynawii, spisanym prawdopodobnie w XII wieku w języku duńskim lub szwedzkim i opisującym wydarzenia z przełomu IX i X stulecia. Treść poematu koncentruje się na dramatycznych losach króla Skanii, Svena, którego kraina w latach 909 – 913 pada ofiarą zbrojnej inwazji pod przywództwem króla Burisa. Najeźdźcy w tekście identyfikowani są jako Wandalowie – nazwa, która w kontekście tego dzieła oraz w świetle historiografii renesansowej odnosi się do jednego z ludów tworzących później Państwo Polskie. Głównym celem tej publikacji jest udostępnienie polskiemu czytelnikowi ważnego, a zapomnianego świadectwa piśmiennictwa historycznego w jego francuskiej, romantycznej już adaptacji. Prezentowany tekst jest zatem wielowarstwowy: niesie w sobie echo średniowiecznej tradycji epickiej, renesansowego zainteresowania starożytnością oraz XIX-wiecznego stylu literackiego. Z uwagi na brak dostępu do łacińskiego bądź duńskiego oryginału, w tekście pozostawiono wszystkie imiona bohaterów w ich francuskiej formie, nadanej im przez Autora. Zdecydowałem się zachować wszystkie oryginalne przypisy i komentarze Autora francuskiego z 1801 roku. Stanowią one integralną część dzieła i są bezcennym źródłem informacji o tym, jak rozumiano i interpretowano ten epos na początku XIX wieku. Warto podkreślić, że relacja zawarta w tym poemacie nie znajduje potwierdzenia w obecnym, dominującym paradygmacie historycznym, który opiera się głównie na źródłach islandzkich, saksońskich, frankijskich czy anglosaskich. Fakt ten nie umniejsza jednak wartości tego tekstu, a wręcz przeciwnie – czyni go jeszcze cenniejszym. Stanowi on bowiem zapis innej tradycji historycznej, funkcjonującej w Skandynawii i Europie przez stulecia, a pominiętej przez późniejszą naukę. Może być inspiracją do dalszych badań nad wczesnym średniowieczem w regionie Bałtyku, recepcją antyku oraz kształtowaniem się narodowych historiografii. [lubimyczytac.pl]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo