Wilczyce: Powieść z czasów wojen wandejskich:

T.1

Autor:
Alexandre Dumas (1802-1870)
Wydawca:
Somix (1990)
Autotagi:
dokumenty elektroniczne
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Biblioteka Gminna w Rokietnicy im. Marii Konopnickiej - Katalog księgozbioru

Aleksander Dumas (ojciec) - pisarz francuski żyjący w latach 1802-1870. Był bardzo popularny i chętnie czytany zarówno dawniej, jak i obecnie. Napisał blisko 300 książek, przeważnie o treści historyczno-przygodowej. Fabuła historyczna zresztą była w nich pretekstem do rozwijania niezwykle bogatego wątku sensacyjno-przygodowego. Najbardziej znanymi powieściami tego typu i najczęściej wznawianymi były przede wszystkim: "Hrabia Monte Christo" i trylogia - "Trzej muszkieterowie", "W dwadzieścia lat później", "Wicehrabia de Bragelonne". Powieść "Wilczyce", równie ciekawa i pasjonująca jak wymienione wcześniej, nie była jeszcze dotąd po wojnie wznawiania. Akcja powieści toczy się w roku 1832, kiedy to w Wandei (środkowa część Francji, dolny bieg Loary) wybuchło powstanie, mające na celu przywrócenie monarchii. Bohaterowie powieści uwikłani są często w dramatyczne sytuacje; walczą podstępem, fortelem i z bronią w ręku. Obok charakterów prawych, odważnych i szczerze oddanych sprawie nie brak również i tych, którzy dla złota nie wahają się przed zdradą. Akcję wzbogaca ponadto niesłychanie skomplikowany wątek miłosny. Całość składa się na lekturę bardzo ciekawą i czytaną, jak to się mówi, "jednym tchem".
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo