Komnata czasu

Autor:
Elżbieta Hossa-Lenglain
Wydawca:
Książki bez Limitu (2025)
ISBN:
978-83-976716-2-1, 978-83-976716-3-8
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Adama Próchnika w Piotrkowie Trybunalskim - Księgozbiór główny

Emilia, wrażliwa kostiumografka z teatru, trafia przypadkiem na niezwykły kalendarz adwentowy zamiast czekoladek kryje w sobie artefakty, które przenoszą ją w czasie. Każda podróż od średniowiecznych ulic, poprzez barokowe pałace, aż po carski dwór staje się częścią układanki, w której stawką jest coś znacznie większego niż przygoda: prawda o rodzinie i o tajemniczym mężczyźnie, który pojawia się w każdej epoce. Gdy zegary zaczynają bić różnym rytmem, a magia wciąga ją coraz głębiej, Emilia musi zdecydować, czy podążyć za głosem serca, czy zaufać komuś obcemu. Tempus omnia revelat Czas wszystko wyjawi. Jesteś gotów poznać odpowiedź?
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo