Polska - Rosja: Lata 2024-2025:

czy czeka nas "czwarta zdrada Zachodu"?

Inne tytuły:
Polska - Rosja T. 12,
Autor:
Witold Modzelewski
Wydawca:
Instytut Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy Sp. z o. o (2025)
ISBN:
978-83-67172-68-4, 978-83-67172-69-1
Autotagi:
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Każde, najmniejsze nawet odstępstwo jest również zdradą, tym razem „domową”, której nie można tolerować ani wybaczyć – non possumus. Zachód oczywiście może nas zdradzić. To zależy od jego prerogatyw. Te zdrady jesteśmy obowiązani wybaczyć i pozostaniemy mu wierni. Semper fidelis. Dlaczego jednak tych kilka państw powinno działać na swoją szkodę, wspierając nas w naszych sporach, a nawet wojnach z Rosją? Tego nie wiem, a deponenci tej doktryny chyba nigdy nie wyjawili nam tej tajemnicy. Z tego, co mogę się domyślić, to Zachód nie powinien nas zdradzać z wdzięczności za naszą wierność wynikającą właśnie z „przynależności do Zachodu”. My nie zdradzamy, jesteśmy ulegli, gotowi w pełni podporządkować się oczekiwaniom i spełnić każde życzenie. To nasz obowiązek jako prawdziwych Europejczyków, oczywiście zachodnich. Europejska część owego Zachodu nieopatrznie wplątała się w konflikt z Rosją w obronie ukraińskiej kleptokracji i nie umie wyjść z tej matni. Nie stać jej na dalsze finansowanie tej wojny, na zbrojenia. A to wszystko jest konsekwencją fiaska polityki „odstraszania Rosji”. Korzystając z tej okazji, najważniejsze państwo Zachodu (USA) chce podporządkować sobie swój autonomizujący protektorat dzięki straszakowi w postaci zapowiedzi resetu w stosunkach z Rosją. Czy to już zdrada? Spis treści
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo