Żelazny Legion Michała Archanioła:

z dziejów ruchu faszystowskiego w Rumunii

Autorzy:
Krzysztof Dach
Andrzej Dubicki
Tadeusz Dubicki
Wydawca:
Wydawnictwo Stosy (2024)
ISBN:
978-83-971555-0-3, 978-83-971555-1-0
Autotagi:
biografie
druk
książki
publikacje naukowe
publikacje popularnonaukowe

Corneliu Zelea Codreanu i historia stworzonego przez niego ruchu rzadko goszczą w polskiej historiografii. Niniejsza książka jest zmienionym i uzupełnionym wznowieniem pierwszego rodzimego opracowania poświęconego dziejom Żelaznej Gwardii, rumuńskiego wcielenia przetaczającego się falą po międzywojennej Europie faszyzmu. W obecnym kształcie Żelazny Legion Michała Archanioła łączy w sobie cechy wyczerpującej i ugruntowanej w źródłach monografii z beletryzowaną, nakreśloną z rozmachem narracją historyczną. To także obraz ścierających się grup wpływu i niestabilności rumuńskiej sceny politycznej w przededniu II wojny światowej. Wydanie drugie zostało uzupełnione zgodnie ze współczesnym stanem wiedzy, a także rozbudowane o kilka powojennych epizodów. Legioniści stanowili jedną z najbardziej wytrwałych grup stawiających opór powojennej władzy komunistycznej, wielu żelaznogwardyjskich partyzantów skutecznie unikało schwytania i obrosło legendą. Część działaczy uciekła za granicę i tam tworzyła legionową diasporę. Po upadku władzy Ceaușescu obie grupy próbowały odtworzyć Ruch Legionowy, powołano szereg epigonicznych ugrupowań i partii politycznych — część z nich, pomimo trudności prawnych i znikomego poparcia, działa na rumuńskiej scenie politycznej do dziś.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo