Podobno dorośli

Tytuł oryginalny:
Dom som kallas vuxna
Autor:
Annica Hedin
Ilustracje:
Hanna Klinthage
Tłumacz:
Agnieszka Stróżyk
Wydawca:
Wydawnictwo Zakamarki (2025)
ISBN:
978-83-7776-245-5
Autotagi:
druk
ikonografia
komiksy i książki obrazkowe
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań

Napisano już całą masę książek o dzieciach po to, żeby dorośli mogli je lepiej zrozumieć. Ta książka jest o dorosłych i została napisana po to, żeby dzieci mogły ich lepiej zrozumieć. Pełen uroku humorystyczny portret dorosłych. Co tak naprawdę myślą dorośli? Co robią, kiedy nikt ich nie widzi? Dlaczego zachowują się tak, a nie inaczej? Co ukrywają przed dziećmi, a czasem i przed innymi dorosłymi? Książka idealna do wspólnego czytania, zachęcająca najmłodszych do zadawania pytań o świat dorosłych. Okazuje się, że dorośli i dzieci, niezależnie od różnicy wieku, mają ze sobą więcej wspólnego, niż mogłoby się wydawać!
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo