O czym drzewa w Bieszczadach nie szumią:

ocalona z Sobiboru

Autor:
Krzysztof Potaczała
Redakcja:
Krzysztof Potaczała
Wydawcy:
Znak Horyzont (2025)
Społeczny Instytut Wydawniczy Znak
ISBN:
978-83-240-9045-7
Autotagi:
biografie
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
Źródło opisu: Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie - Katalog centralny filii
4.0
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • O czym drzewa w Bieszczadach nie szumią. Ocalona z Sobiboru • Autor: Krzysztof Potaczała • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Całkiem zgrabna książka, opowiadająca historię o wyraźnie tragicznym i obciążającym emocjonalnie charakterze. Krzysztof Potaczała podejmuje temat pamięci, traumy i wojennych doświadczeń, które w Bieszczadach pozostawiły trwały ślad — zarówno w pejzażu, jak i w ludzkich biografiach. • Sama opowieść jest interesująca i momentami poruszająca, jednak miałem wrażenie, że całość jest nieco zbyt rozwlekła. Nie wynika to z braku treści, ale raczej z pewnej powtarzalności i rozciągnięcia narracji, które osłabiają jej tempo. Przy tak silnym materiale źródłowym można było — moim zdaniem — uzyskać większą kondensację przekazu, bez utraty jego ciężaru. • Z drugiej strony książka jest bardzo dobrze wydana i robi dobre wrażenie wizualne. Liczne fotografie stanowią istotne uzupełnienie narracji i pomagają lepiej osadzić opisywane wydarzenia w konkretnym kontekście historycznym i geograficznym. To zdecydowany atut tej publikacji. • To nie jest pozycja łatwa w odbiorze — zarówno ze względu na tematykę, jak i emocjonalne tło historii. Wymaga pewnej gotowości na spokojniejsze, refleksyjne czytanie. • Pozycja solidna, choć niepozbawiona niedoskonałości. • 📖 23:22 · 21.05.2026 · 50/2026 · (P/A)
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo