Kobiety Romanowów: Wnuczka Fabergé

Autor:
Monika Raspen
Lektor:
Agata Darnowska
Wydawcy:
Stowarzyszenie Pomocy Osobom Niepełnosprawnym Larix (2026)
Wydawnictwo Replika (2025)
Muza Warszawskie Wydawnictwo Literackie (2024)
Muza SA
Wydane w seriach:
Kobiety Romanowów
ISBN:
978-83-681-3586-2
Autotagi:
czytak
druk
książki
MP3
powieści
proza
Więcej informacji...
3.7 (3 głosy)

Wnuczka Faberge to pierwszy tom cyklu Kobiety Romanowów. Tytuł przyciąga wzrok od pierwszego wejrzenia prześliczną okładką i niezwykle kunsztownie barwionymi brzegami, a jego treść współgra z szatą graficzną. Na kartach tej książki jest opisana porywająca i zachwycająca od pierwszych stron historia, napisana z rozmachem i wielkim polotem. Opowieść o ostatnim carze Rosji i jego rodzinie jest fascynująca, pełna tajemnic i sekretów, przez co czyta się ją z wypiekami na twarzy. Miłość i zazdrość, obłuda i mistyfikacja, rozczarowania, intrygi i knucia, pozory, machinacje i podstępy były czymś oczywistym i powszechnym. Świat kręcił się otulony woalem kłamstwa, które oplatało go coraz grubszą warstwą. I nic dziwnego, że to oraz drastyczne warunki życia zwykłych ludzi doprowadziły do jego upadku i rewolucji. W carskiej Rosji kobietom nie było łatwo. Czy wywodziły się z biednych, czy bogatych rodzin, zawsze miały gorzej i trudniej niż mężczyźni. Dotyczyło to także najbogatszych arystokratek, których moralność była na świeczniku. Wymagano od nich przede wszystkim bycia ozdobami mężczyzn. Kobiety nie miały prawa głosu, a gdy próbowały wyrażać swoje zdanie, zagłuszano je i ignorowano. Wymagano od nich surowej moralności, bycia posłusznymi i cichymi. Kobiety nie miały prawa kreować swojej rzeczywistości, iść za głosem serca, mieć romansów, pozamałżeńskich dzieci ani kompromitującej przeszłości. Świat wokół nich był zakłamany i niesprawiedliwy, a to w wielu przypadkach czyniło je silnymi. To świetna książka, która doskonale pokazuje tamtą rzeczywistość, która kusi i przeraża, jest zarazem romantyczna, pociągająca i obrzydzająca.Tło historyczne i społeczno- obyczajowe dodaje powieści magii i polotu, a czytelnik bardzo szybko zżywa się z postaciami.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Polecam serdecznie 😀 całkiem nieźle się czyta,chociaż sporo postaci
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Opis
Autor:Monika Raspen
Lektor:Agata Darnowska
Ilustracje:Urszula Gireń
Wydawcy:Stowarzyszenie Pomocy Osobom Niepełnosprawnym Larix (2026) Wydawnictwo Replika (2025) Muza Warszawskie Wydawnictwo Literackie (2024) Muza SA
Serie wydawnicze:Kobiety Romanowów
ISBN:978-83-681-3586-2
Autotagi:audiobooki beletrystyka biografie czytak dokumenty elektroniczne druk elementy biograficzne epika książki literatura literatura piękna MP3 nagrania powieści proza zasoby elektroniczne
Powyżej zostały przedstawione dane zebrane automatycznie z treści 6 rekordów bibliograficznych, pochodzących
z bibliotek lub od wydawców. Nie należy ich traktować jako opisu jednego konkretnego wydania lub przedmiotu.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo