Myśl ikonicznie!:

rysunkowe rozprawki

Autor:
Dorota Węgrzyn
Ilustracje:
Dorota Węgrzyn
Anna Andrzejewska
Wydawca:
Oficyna Wydawnicza Impuls (2024)
ISBN:
978-83-8294-270-5, 978-83-8294-501-0
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
podręczniki
publikacje dydaktyczne
publikacje fachowe

Kochani uczniowie, dostajecie podpowiedź, jak ugryźć temat rozprawki, ale Waszym zadaniem jest napisać ją samodzielnie. Pamiętajcie o synonimach i bogactwie językowego obrazowania. Jesteście w posiadaniu protezy, a tkankę wypowiedzi musicie nadbudować sami. Chciałabym, żeby rozprawka czy też wypowiedź argumentacyjna straciła swoje wielkie oczy. Podchodźcie do rysunkowych rozprawek bez strachu. Częstujcie się! Dlaczego powstała książka Myśl ikonicznie! Rysunkowe rozprawki? Jestem nauczycielką języka polskiego z długoletnim doświadczeniem. Podczas pandemii pracowałam z ósmoklasistami, którym musiałam wyłożyć m.in. wiedzę na temat rozprawki. Wtedy do głowy przyszedł mi schemat rysunkowy (patrz rozprawka nr 1). Muszę przyznać, że to był strzał w dziesiątkę, ponieważ mój uczeń (Miłosz) okazał się świetnym recenzentem: w jego głowie schemat rysunkowy utrwalił się na tyle mocno, że każdą nową rozprawkę wizualizował dzięki rysunkom. Test powtórzyłam w latach następnych i doszłam do przekonania, że warto takie myślenie obrazami połączyć ze słowem. Ta książka porządkuje w sposób graficzny wiedzę na temat rozprawki. Jestem przekonana, że uczniowie i nauczyciele dostają w ręce wartościowy materiał edukacyjny do przeanalizowania podczas omawiania tej formy wypowiedzi. Przełożyłam tematy pomieszczone w kolejnych arkuszach egzaminu po ósmej klasie na język zrozumiały dla ucznia, tak, żeby potrafił m.in. odróżnić argument od przykładu. Dlatego umieściłam przykład z lektury w szufladzie, a argument skorelowałam z rysunkiem. Lubię myśleć, że koleżeństwo polonistów przyklaśnie temu pomysłowi. Mam nadzieję, że także uczniowie znajdą motywację do pracy schemat porządkuje, ale każdy argument i przykład należy obudować. Nie we wszystkich schematach rozprawkowych po pakiecie argumentu z przykładem pojawiły się wnioski cząstkowe. One są jednak tak samo ważne. Nie zapominajcie o tym! Niech to będzie Wasza inwencja, dopisujcie je śmiało, porządkując wskazówki podane przeze mnie w pierwszych paru schematach. [opis pochodzi od wydawcy]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo