Ogród wiecznej wiosny

Tytuł oryginalny:
Casa de los amores imposibles
Autor:
Cristina López Barrio
Tłumacz:
Sylwia Mazurkiewicz-Petek
Wydawca:
Wydawnictwo Otwarte (2010-2011)
ISBN:
978-83-7515-108-4, 978-83-7515-109-1
978-83-7515-190-9
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
rodzina
1.0

Klątwa ciążąca na rodzinie Laguna niszczy miłość pięknej Clary o bursztynowych oczach. W wyniku bólu opuszczonej dziewczyny dzieje się coś niezwykłego – ogród przy domu z czerwonymi ścianami kwitnie przez cały rok, mimo praw natury. Kobiety z kolejnych pokoleń wydają się skazane przez nieubłagane przeznaczenie na bolesną miłość, samotność oraz pragnienie zemsty. Czy któraś z nich może w końcu przełamać ten los? "Ogród wiecznej wiosny" to pełna barwnych opisów saga wielopokoleniowa, gdzie bohaterki kochają tylko raz – na całe życie. To fascynująca i poruszająca opowieść o tajemniczych namiętnościach, grzesznej przyjemności oraz niezwyciężonej sile miłości.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo